Koniki HUCUlskie

"Kiedy chodzę po górach i mój anioł stróż nie może nadążyć, wtedy dosiada konika huculskiego i jeździ za mną krok w krok...., bo w górach nie masz konia nad hucuła. Czy któryś inny potrafi iść granią połonin ponad wielometrowymi przepaściami, nie okazując najmniejszego lęku. Albo brnąć po kolana w błocie czy przechodzić po chyboczących się nad wodą kładkach. Hucuł to karpacki koń, twardy niczym skała i uparty jak nurt górskich potoków, który ją żłobi, a jednocześnie łagodny jak stoki beskidów, chociaż bywa porywczy jak wiatr na przełęczy.

|...| Tam na huculszczyźnie pomagał miejscowym góralom zwanym Hucułami zmagać się z górami. I od nich właśnie wziął swoją nazwę. Niewielki, bo i oni nie byli zbyt rośli. Człowiek do człowieka nie jest podobny,
a i wśród koni huculskich wielka bywa różnorodność: są gniade, myszate, kasztanowate, bułane, kare, wrone, barnaste, cisawe, rydze, płowe z czarną pręgą przez grzbiet, gniado-srokate i karo-srokate"

Ten świetny tekst pochodzi z książki Andrzeja Potockiego "W DOLINIE GÓRNEGO WISŁOKA I OD RYMANOWA DO JAŚLISK"

Odrzechowskie hucuły przez cały okres wypasowy (od maja do października) dorastająca młodzież i matki z jeszcze nie odsadzonymi źrebakami przebywają na całodobowych olbrzymich górskich pastwiskach (ogierki na Polanach Surowicznych, klaczki na Zawojach). Taki rodzaj odchowu zapewnia rosnącym konikom wspaniały rozwój. Jak wygląda taki wypas można zobaczyć na fotografiach wypasu ogierków zrobionych na Polanach Surowicznych.

Już od lat konie huculskie w Odrzechowej są jednym z filarów działalności Zakładu. Na tych znakomicie przystosowanych do pracy w górach konikach bazuje organizacja wzystkich odrzechowskich imprez.